Κατηγορίες

 Οπισθοδρόμηση στο όνομα της προόδου

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Ποια στάση προκρίνετε για το ζήτημα των Σκοπίων;
 όχι σε αναγνώριση που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» - βέτο στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ
 προσπάθεια εξεύρεσης λύσης σύνθετης ονομασίας
 αποδοχή ακόμα και της «διπλής» ονομασίας
 το θέμα μου είναι τελείως αδιάφορο - ας τους αναγνωρίσουμε και ως «Μακεδονία»
Results
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 

Οπισθοδρόμηση στο όνομα της προόδου

                                                 Κωνσταντίνος Χολέβας

                                                            Πολιτικός Επιστήμων

 

            Στο όνομα της προόδου έχουν γίνει κατά καιρούς οι μεγαλύτερες οπισθοδρομήσεις.  Η αλβανική δικτατορία των Χότζα και Αλία επεκαλείτο τον μαρξισμό- λενινισμό ως προοδευτικό κίνημα και κατέληξε στο γκρέμισμα των ναών και στην μετατροπή της Αλβανίας σε μία πάμφτωχη και δυστυχισμένη χώρα. Έτσι δεν με εκπλήσσει ότι η νεόκοπη Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα , που ιδρύθηκε από πανεπιστημιακούς καθηγητές και πλαισιώθηκε από « προοδευτικούς»   πολιτικούς, προέβη σε προτάσεις για τις σχέσεις Εκκλησίας- Πολιτείας , οι οποίες αποτελούν οπισθοδρόμηση. Και τούτο διότι σήμερα η Ευρώπη αναζητεί τρόπους συζεύξεως και συνυπάρξεως μεταξύ κοινωνίας και θρησκευτικής πίστης. Θυμίζουμε ορισμένες  εξελίξεις:

            Στην Γαλλία ο Υπουργός Εσωτερικών Νικολά Σαρκοζί προτείνει να αλλάξει ο νόμος του 1905, που προέβλεπε τον πλήρη θρησκευτικό αποχρωματισμό του Κράτους, λέγοντας ότι η χώρα δεν μπορεί συνεχώς να ζει με το αντιεκκλησιαστικό πνεύμα της Γαλλικής Επαναστάσεως.

            Στην Βρετανία ο Σοσιαλδημοκράτης Τόνυ Μπλαιρ κάλεσε την Αγγλικανική Εκκλησία να αναλάβει την χρηματοδότηση, αλλά και την φροντίδα της διδακτέας ύλης, σε καινούργια σχολεία αριστούχων που θα έχουν ως στόχο την αναβάθμιση της Μέσης Παιδείας στη χώρα.

            Στην Γερμανία τα Θρησκευτικά διδάσκονται στο Λύκειο με βάση την επικρατούσα θρησκεία κάθε κρατιδίου, ενώ τα σχολικά βιβλία συντάσσονται με ευθύνη της Καθολικής και της Λουθηρανικής Εκκλησίας.

            Το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης, το οποίο παρά τα προβλήματά του εκφράζει τις κυριαρχούσες απόψεις στην Ε.Ε., καθιερώνει τον θεσμικό διάλογο της Ευρ. Ένωσης με τις Εκκλησίες αναγνωρίζοντας τον σημαντικό τους ρόλο.

            Στην Σερβία μετά από 60 ολόκληρα χρόνια ο Υπουργός Παιδείας πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή Βελιγραδίου. Η Σχολή επανεντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο μετά από δεκαετίες αντιεκκλησιαστικού κλίματος των καθεστώτων Τίτο και Μιλόσεβιτς.

            Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης εξέδωσε σύσταση με την οποία τονίζεται ότι θρησκεία και δημοκρατία  είναι έννοιες απολύτως συμβατές και καλούνται ακόμη και εκείνες οι χώρες που δεν διδάσκουν το θρησκευτικό μάθημα να το εντάξουν στο σχολικό τους πρόγραμμα.

            Παρ’  όλα αυτά οι διανοούμενοι της ‘Ενωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεώρησαν ότι αποτελούν πρόοδο οι προτάσεις τους για θρησκευτικό αποχρωματισμό της Ελλάδος και για περιθωριοποίηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ένας σύντομος σχολιασμός μπορεί να σταθεί στα εξής σημεία.

            Α) Οι προτάσεις για διακριτούς ρόλους Εκκλησίας- Πολιτείας δείχνουν προχειρολογία και όχι επιστημονική τεκμηρίωση. Αναφέρονται χάριν εντυπωσιασμού δήθεν πρωτοποριακά μέτρα, όπως η δημιουργία αποτεφρωτηρίων για την καύση των νεκρών. Είναι γνωστό ότι η μη λειτουργία τους  δεν οφείλεται σε κάποια νομοθεσία, αλλά στην έλλειψη σχετικού ενδιαφέροντος εκ μέρους των Ελλήνων. Προς τι λοιπόν ο θόρυβος; Η προχειρολογία αυτή μας θυμίζει το πάθημα των ιδίων ακριβώς προσώπων κατά την περίοδο του θέματος « ταυτοτήτων» . Τότε είχαν ανακοινώσει πομπωδώς ότι το θρήσκευμα στις ταυτότητες επέβαλαν για πρώτη φορά οι Γερμανοί κατακτητές για να εντοπίσουν τους Εβραίους. Την άλλη ημέρα εμφανίσθηκαν στην τηλεόραση επίσκοποι και πολιτικοί με ταυτότητες του 1918 ή του 1926 που ανέγραφαν το θρήσκευμα!

            Β) Είναι εντυπωσιακό ότι βάλλουν κατά του μαθήματος των Ορθοδόξων Θρησκευτικών, το οποίο καλλιεργεί συν τοις άλλοις την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων μαθητών. Μόλις προ ολίγων ημερών η ΟΥΝΕΣΚΟ εξέδωσε ψήφισμα, με το οποίο ζητείται η προστασία της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητος των λαών από τους κινδύνους της παγκοσμιοποίησης. Όλα τα κράτη το υπερψήφισαν πλην των Η.Π.Α. Με αυτή την αμφιλεγόμενη αμερικανική στάση συντάσσονται οι εν Ελλάδι « προοδευτικές»   και αριστερές δυνάμεις που προσέτρεξαν στο κάλεσμα της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ο Γάλλος Ελληνιστής Ζακ Λακαριέρ, που πέθανε προ ενός μηνός, είχε δηλώσει : « Για τον Έλληνα η Ορθοδοξία είναι το σπίτι του». Φαίνεται ότι οι ξένοι φιλέλληνες έχουν κατανοήσει την ταυτότητα του Νεοέλληνα καλύτερα από μερικούς Έλληνες διανοουμένους.

            Γ) Τα μέλη της Ένωσης παρερμηνεύουν την σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης που προαναφέραμε. Την χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για να ζητήσουν Θρησκειολογία αντί για Ορθόδοξα Θρησκευτικά. Όποιος διαβάσει το κείμενο θα δει ότι ζητεί να διδάσκονται σε κάθε χώρα τα Θρησκευτικά ώστε τα παιδιά να κατανοούν κυρίως την θρησκεία της χώρας τους, χωρίς βεβαίως στοιχεία φανατισμού.

            Για μία ακόμη φορά τα Ανθρώπινα Δικαιώματα χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα!

 

Κ.Χ. 25/10/2005

 

Αντίβαρο, Νοέμβριος 2005

 

 

 

http://www.antibaro.gr