Κατηγορίες

Η Επικαιρότητα της Ελληνοθρόδοξης Παιδείας

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 

Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 

                                                Κωνσταντῖνος Χολέβας

                                                Πολιτικός Ἐπιστήμων

ντίβαρο, Μάρτιος 2006

 

            Στίς 30 Ἰανουαρίου τιμοῦμε τή μνήμη τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, δηλαδή τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ Γρηγορίου Ναζιανζηνοῦ καί τοῦ Ἰωάννου Χρυσοστόμου. Ἀπό τά πρῶτα χρόνια μετά τήν Ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδος μας καθιερώθηκε ἡ ἡμέρα αὐτή ὡς ἐπίσημη ἑορτή τῶν Ἑλληνικῶν Γραμμάτων. Γιά νά μή μένουμε μόνο στό τυπικό μέρος τῆς ἑορτῆς καί γιά νά τιμήσουμε τό πνεῦμα καί τίς παρακαταθῆκες τῶν Τριῶν Μεγίστων Φωστήρων κρίνουμε σκόπιμο νά ἐκφράσουμε ὁρισμένες σκέψεις γιά τήν  ἑλληνική ἐκπαίδευση  σήμερα.

            Εἶναι προφανές ὅτι ὑπάρχει ἕνα κλῖμα ὑποβαθμίσεως τῶν Ἀνθρωπιστικῶν Ἐπιστημῶν στό ὄνομα τῆς σύγχρονης τεχνολογίας ἤ τῆς εὐκολώτερης ἐπαγγελματικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν νέων. Ὅμως πιστεύω ὅτι μπορεῖ νά βρεθεῖ τρόπος νά συνδυασθοῦν  οἱ τεχνοκρατικές γνώσεις μέ τήν ἑλληνορθόδοξη ἀγωγή. Ἀσχέτως τῆς κατευθύνσεως πού ἀκολουθεῖ ὁ νέος ἤ ἡ νέα στό Λύκειο, εἶναι ἀπαραίτητο νά ἐφοδιασθεῖ μέ ἠθικές ἀρχές καί πνευματικές ἀξίες, διότι ὅπως ἔλεγε ὁ Πλάτων: «Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται»! Ἄλλωστε στήν ἑλληνορθόδοξη παράδοση τῶν τελευταίων τριῶν αἰώνων βλέπουμε πολλά παραδείγματα συνυπάρξεως τῶν θετικῶν καί πρακτικῶν ἐπιστημῶν μέ τήν Χριστοκεντρική καί κλασσική παιδεία. Ὁ κληρικός Εὐγένιος Βούλγαρις, Κερκυραῖος στήν καταγωγή, σοφός δάσκαλος καί Ἀρχιεπίσκοπος Σλαβωνίου καί Χερσῶνος, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη πρό 200 ἀκριβῶς ἐτῶν, εἰσήγαγε τίς Θετικές Ἐπιστῆμες στήν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή. Ἐξ ἄλλου στά μέσα τοῦ 19 ου αἰῶνος ὁ μοναχός Βαρθολομαῖος Κουτλουμουσιανός δίδασκε στήν Ἐμπορική Σχολή τῆς Χάλκης τά Ὀρθόδοξα Θρησκευτικά καί τά Ἀρχαῖα κείμενα μαζί μέ Φυσική καί Ἄλγεβρα πού ὁ ἴδιος γνώριζε ἄριστα.

            Τό πρῶτο ζητούμενο τῆς Παιδείας εἶναι νά διαπλάθει ἀνθρώπους μέ ἦθος καί ὁλοκληρωμένη προσωπικότητα. Γι’ αὐτό εἶναι ἀπαραίτητο νά ἀναδιοργανωθεῖ τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν μέ βάση τήν Ὀρθόδοξη πνευματικότητα καί μάλιστα νά ἀρχίζει ἀπό τό Νηπιαγωγεῖο, ὅπως τόνισε προσφάτως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος (ὁμιλία στήν Φλώρινα, 17/9/2005). Διάφορες προτάσεις πού ἀκούονται περί θρησκειολογικοῦ μαθήματος ἀποτελοῦν ἁπλῶς τό ἐπιστέγασμα τῆς ἰδεολογίας περί ἀποκοπῆς τῶν Ἑλλήνων ἀπό τήν Ὀρθοδοξία στό ὄνομα τοῦ πολυσυζητημένου «χωρισμοῦ Ἐκκλησίας καί Πολιτείας». Ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ λαοῦ μας θέλει νά διδάσκεται στά παιδιά μας ἡ Ὀρθόδοξη ἀγωγή γιά νά ἔχουν οἱ νέοι μας ἀντισώματα ἀπέναντι στήν κακότητα καί στήν ἀπανθρωπιά.. Ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι σχεδόν ὅλες οἱ χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως διδάσκουν στό Σχολεῖο τά Χριστιανικά Θρησκευτικά, πλήν τῆς Γαλλίας πού ἐπηρεάζεται μέν ἀπό τό ἀθεϊστικό πνεῦμα τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, ἀλλά καί αὐτή ἀναθεωρεῖ πλέον τίς ἀκραῖες ἀντιεκκλησιαστικές ἀπόψεις. Ἡ πρόταση γιά παροχή ξερῶν γνώσεων ἀπό ἕνα θρησκειολογικό μάθημα, τό ὁποῖο θά ἀντιμετωπίζει τήν Ὀρθοδοξία ἰσότιμα μέ ἄλλες σαράντα θρησκεῖες τοῦ Κόσμου, εἶναι καί ἀντιπαιδαγωγική καί ἀντιδημοκρατική.

            Εἶναι προφανές ὅτι τά σύγχρονα ἑλληνόπουλα ἔχουν γλωσσικό πρόβλημα. Διαπρέπουν στίς ξένες γλῶσσες –καί εὖγε τους-ἀλλά ὑστεροῦν στήν σωστή χρήση τῆς Ἑλληνικῆς. Προτείνω νά ἀρχίζει ἡ διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων καί Ἐκκλησιαστικῶν κειμένων ἀπό τήν Ε΄ Δημοτικοῦ, γιά νά ἐμπλουτίζεται τό λεξιλόγιο τῶν παιδιῶν. Ἐπίσης ἐπικροτῶ τήν πρόταση τοῦ Πρυτάνεως κ. Γεωργίου Μπαμπινιώτη νά εἰσαχθεῖ καί πάλι τό «Ἀνθολόγιο Πατερικῶν Κειμένων» ὡς συμπλήρωμα τοῦ γλωσσικοῦ καί τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος. Θεωρῶ δέ ἀναγκαῖο νά ἐπανεξετασθεῖ ἀπό τήν Πολιτεία καί τούς ἐκπαιδευτικούς τό μονοτονικό καί νά μελετηθοῦν οἱ συνέπειές του. Νομίζω ὅτι ἀπό τήν ἐπιβολή του το 1982 δέν βελτίωσε τήν ὀρθογραφική ἱκανότητα τῶν παιδιῶν. Ἀντιθέτως ὑπάρχουν σοβαρές ἐνδείξεις ὅτι ἀνέβασε τά ποσοστά τῆς δυσλεξίας, ὅπως φαίνεται ἀπό σχετική μελέτη ψυχιάτρων καί ψυχολόγων. (Ὅρα τό συλλογικό ἔργο «Ἡ ἐκδίκηση τῶν τόνων», Ἐναλλακτικές Ἐκδόσεις, Ἀθῆναι 2005). Φυσικά τά κλασσικά κείμενα τῆς Ἀρχαιότητος δέν τά θεωρῶ ἁπλῶς ὡς μέθοδο γλωσσικῆς ἀγωγῆς. Ἀποτελοῦν πηγή χρησίμων διδαγμάτων δημοκρατίας, πολιτικῆς εὐθύνης καί φιλοπατρίας. Καλό θά ἦταν νά ἐπανεισαχθεῖ ὁ λόγος τοῦ Λυκούργου κατά Λεωκράτους, ὅπου περιέχεται καί ὁ ὅρκος τῶν Ἀθηναίων Ἐφήβων: «Τήν πατρίδα οὐκ ἐλάττω παραδώσω».

            Στό μάθημα τῆς Ἱστορίας θεωρῶ χρήσιμο νά δίδεται περισσότερη ἔμφαση στίς ρίζες τῶν Ἐθνικῶν μας θεμάτων. Τά παιδιά μας τῶν 18 ἐτῶν τελειώνουν τό Λύκειο καί ἔχουν ἐλλιπῆ κατανόηση τοῦ Κυπριακοῦ, τοῦ Μακεδονικοῦ, τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ. Ἐπίσης κατά γεωγραφική περιφέρεια εἶναι χρήσιμο νά ὑπάρχει καί ἕνα συμπληρωματικό τεῦχος  μέ στοιχεῖα ἀπό τήν τοπική Ἱστορία. Θά μπορεῖ νά διδάσκεται παράλληλα μέ τίς τρεῖς τάξεις τοῦ Γυμνασίου. Καί γιά ὄνομα τοῦ Θεοῦ, ἄς ἐπανέλθει στό Λύκειο ἡ διδασκαλία τῆς Τουρκοκρατίας καί τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως. Κανείς σοβαρός λαός δέν διαγράφει τούς ἱδρυτές τοῦ κράτους του.

            Ὅποια ἐπιστήμη καί ἄν ἀκολουθήσει ὁ νέος μας ( ἤ ἡ νέα μας), σέ ὅποια ξένη χώρα καί ἄν παρακολουθήσει μεταπτυχιακά, ἡ στέρεα ἑλληνορθόδοξη παιδεία θά τόν/τήν βοηθήσει νά αἰσθάνεται ἰσότιμος καί ἀξιοπρεπής πολίτης τῆς Εὐρώπης καί τοῦ Κόσμου. Ἡ Χριστιανική καί δημοκρατική μας παράδοση ἀπορρίπτει καί τήν ἐθνική ἀλαζονεία καί τά συμπλέγματα ἐθνικῆς μειονεξίας.

 

Κ.Χ. ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2006 

           

 

 

 

 

http://www.antibaro.gr