Κατηγορίες άρθρων

 Σχολική Ιστορία στην πολυπολιτισμική Ευρώπη

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Ποια στάση προκρίνετε για το ζήτημα των Σκοπίων;
 όχι σε αναγνώριση που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» - βέτο στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ
 προσπάθεια εξεύρεσης λύσης σύνθετης ονομασίας
 αποδοχή ακόμα και της «διπλής» ονομασίας
 το θέμα μου είναι τελείως αδιάφορο - ας τους αναγνωρίσουμε και ως «Μακεδονία»
Results
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 


Σχολική Ιστορία στην πολυπολιτισμική Ευρώπη

Αδαμαντία Σπαθάτου
Ιστορικός-Αρχαιολόγος –Εκπαιδευτικός

Αντίβαρο, Μάρτιος 2007


Μπορεί να συστήνει η Ευρώπη ορισμένο τρόπο συγγραφής και διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας (Euroclio 1993-Χάγη). Μπορεί να επιχειρεί να μας βάλει σε συγκεκριμένα καλούπια ιστορικής γενικά συγκρότησης, αλλά δεν δεσμεύει κανένα.

Οι Έλληνες, τρέχουμε πρώτοι να δεσμευτούμε στην απεμπόληση της παράδοσής μας. Αμέσως δεχτήκαμε τη μετατόπιση –παράληψη της πολιτικής και διπλωματικής μας Ιστορίας, αφού η Ευρώπη μας ονειρεύεται για μάς ένα μέλλον πολυπολιτισμικό, ειρηνικό και προορισμένο για τον κοινωνικά εγγράμματο πολίτη, όπως η κ. Ρεπούση αναφέρει στο «Βήμα 28-1-07).

Κατά την ταπεινή μου γνώμη οι πάντες έχουνε μερίδιο στην Ιστορία , εγγράμματοι και αγράμματοι
κοινωνικά, αφού αυτή είναι συνυφασμένη με τον άνθρωπο, γράφεται δηλαδή μόνη της, είναι βιωματική. Η Ιστορία είναι το σύνολο των γεγονότων που συνθέτουν την ανθρώπινη ζωή στο παρελθόν, αλλά και η διαδικασία της έρευνας που οδηγεί στη γνώση του παρελθόντος αυτού. Όσο κι αν θέλουμε, λοιπόν, δεν μπορούμε οι σχολιαστές και κριτικοί και συγγραφείς της, παρά μόνο να ψάχνουμε και να καταγράφουμε την αυθεντική διάστασή της , όσο γίνεται αντικειμενικότερα.

Τί θα πει «...πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποια Ιστορία υπερασπιζόμαστε» ή «ν’ αφοπλιστεί η Ιστορία» ή ότι «όσοι ζητούν τη λεπτομερή αφήγηση των δεινών που υπέφεραν οι Έλληνες από τους Τούρκους θυματοποιούν το έθνος κλπ (Βήμα 28-1-07, Χριστίνα Κουλούρη); Μόνο την πραγματικότητα θέλουμε, κυρία Κουλούρη, την αναζήτηση και εύρεση της αλήθειας, επειδή και κατά τον πατέρα της Ιστορίας, το Θουκυδίδη, τα ανθρώπινα διαγράφουν ένα κύκλο, έρχονται, φεύγουν και ξαναγυρίζουν κατά τον ίδιο ή παραπλήσιο τρόπο.
Όσο για το χαρακτηρισμό από τον κ. Αν. Λιάκο ως «ψυχωτικών», όσων διαμαρτύρονται για το συγκεκριμένο εγχειρίδιο της ΣΤ’ Δημοτικού, οφείλει να γνωρίζει ότι για τη δραματική καθίζηση της Εκπαίδευσης, εδώ και 30 χρόνια, πρώτοι ευθύνονται οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και συγγραφείς, έτοιμοι πάντα για κάθε προσαρμογή που συνοδεύεται από κέρδη και τίτλους.

Ότι η «Ιστορία είναι μία εκπαίδευση στο μη οικείο», εφημερίδα «Βήμα, 28-1-07, Αντ. Λιάκος» αποτελεί νέο ορισμό της, τη νέα διάστασή της, μέσα στην Ευρωπαική πολυπολιτισμικότητα, προδιαθέτει και υπονοεί την εξοικείωση με τους διαφορετικούς πολιτισμούς του κόσμου, όπως εκπροσωπούνται από τους αλλοδαπούς συμμαθητές.

Αν το μη οικείο είναι το μακρινό που έχει σχέση με τον τόπο προέλευσης των αλλοδαπών Ιρακινών ή Αφγανών π.χ. μαθητών του διπλανού θρανίου, τους μιλάμε για τον πόλεμο που γίνεται εκεί ή εξοικειονόμαστε με τα ματωμένα κορμιά των Ισλαμιστών που αυτοβασανίζονται με την «Assura»;
Κι αν εκεί τα πράγματα, που συμβαίνουν τώρα, μπορούν να ποικίλουν και ως θεματικές, πώς είναι δυνατό για το παρελθόν το σχολικό εγχειρίδιο να περιέχει πολλές προοπτικές ερμηνείας; Πόσες προοπτικές ερμηνευτικές, μπορεί για παράδειγμα, να έχει ο απαγχονισμός του πατριάρχη Γρηγορίου του Έ’, η μάχη στην Τριπολιτσά, ο τορπιλισμός της Έλλης στην Τήνο;

Διαβλέπω δύο, την εξής μία: Α Π Ο Σ Ι Ω Π Η Σ Η !!!

Αθήνα 3-2-2007


Αυτό το κείμενο είναι γραμμένο σε μονοτονικό. Διαβάστε την πολυτονική του έκδοση.

http://www.antibaro.gr