Κατηγορίες άρθρων

 Το πρόβλημα της αντικειμενικότητας της Ιστορίας

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Ποια στάση προκρίνετε για το ζήτημα των Σκοπίων;
 όχι σε αναγνώριση που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» - βέτο στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ
 προσπάθεια εξεύρεσης λύσης σύνθετης ονομασίας
 αποδοχή ακόμα και της «διπλής» ονομασίας
 το θέμα μου είναι τελείως αδιάφορο - ας τους αναγνωρίσουμε και ως «Μακεδονία»
Results
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 


Το πρόβλημα της αντικειμενικότητας της Ιστορίας

Σωτήρης Δημόπουλος

Αντίβαρο, Ιούλιος 2007


Το πρόβλημα της αντικειμενικότητας της Ιστορίας είναι εξαιρετικά σύνθετο. Η διαμορφωμένη ιδεολογική οπτική του ιστορικού επηρεάζει την αφήγηση και την ερμηνεία των γεγονότων.Ως δικλείδες αντικειμενικότητας όμως,τίθενται τα αυστηρά επιστημονικά κριτήρια καθώς και η ηθική επιλογή του ιστορικού να μην ψεύδεται,αλλοιώνει ή αποσιωπά τα εν γνώσει του στοιχεία,με σκοπό την επιβολή της άποψής του.

Η ορθή καταγραφή του ιστορικού πλαισίου σχετίζεται πρωτίστως με τις πηγές των οποίων κάνει χρήση ο ερευνητής.Για παράδειγμα,είναι αδύνατον να κατανοηθεί έστω και στοιχειωδώς η κοινωνική και πολιτισμική κατάσταση των Ελλήνων κατά την τουρκοκρατία,χωρίς την αναφορά στη λαϊκή παράδοση και κυρίως τα δημοτικά τραγούδια.Όπως αναφέρει και ο Νικόλαος Πολίτης, «τα δε τραγούδια εγκατοπτρίζουν πιστώς και τελείως τον βίον και τα ήθη,τα συναισθήματα και την διανόησιν του ελληνικού λαού και εξωραΐζοντα δια του ποιητικού διακόσμου ανζωπυρούν τας αναμνήσεις των εθνικών περιπετειών».(Εκλογαί από τα τραγούσια του ελληνικού λαού)

Η προσέγγιση,για παράδειγμα,του φαινομένου του «παιδομαζώματος» από το Οθωμανικό κράτος είναι ιδιαίτερα παραπλανητική,όταν αναφέρεται στο νέο βιβλίο της Στ\' Δημοτικού,απλώς ως «στρατολόγηση των παιδιών των χριστιανών από τους Οθωμανούς» ή και σαν ευκαιρία κοινωνικής ανέλιξης.Η δημώδης παράδοση,αντιθέτως,δεν έχει διασώσει στη συλλογική μνήμη το φαινόμενο ως τέτοιο,αλλά ως αιτία σπαραγμού.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός τραγουδιού-θρήνου που διεσώθη σε μια εσχατιά του ελληνικού κόσμου,στη χερσόνησο της Κριμαίας,ως ανάμνηση του παιδομαζώματος (και πιθανώς είναι η πρώτη φορά που αποδίδεται στα νέα ελληνικά και δημοσιεύεται στην Ελλάδα).Το τραγούδι το παραθέτει ο Ιβάν Ντζούχα στο βιβλίο του «Η Οδύσσεια των Ελλήνων της Μαριούπολης» (στα ρώσικα,Vologda Ουκρανίας 1993) και αναφέρει ότι το άκουσε σε μαγνητοφωνημένη εγγραφή από τη μητέρα του Έλληνα ποιητή της Αζοφικής Αντόν Σαπούρμα το πρώτο μισό του 20ου αιώνα (οι Έλληνες της Αζοφικής είναι οι απόγονοι των Ελλήνων που μετώκησαν στην περιοχή από την Κριμαία το 1778).Να σημειώσουμε ότι η Κριμαία ως ταταρικό χανάτο από το 1461-1784,που ενσωματώθηκε στη ρωσσική αυτοκρατορία,ήταν υποτελής στην Πύλη.

Το τραγούδι στο βιβλίο του Ντζούχα είναι γραμμένο με κυριλλική γραφή.Εδώ γίνεται μια απόπειρα να μεταφερθεί στην ελληνική γραφή,με σκοπό να καταδειχθεί με μεγαλύτερη σαφήνεια η συγγένεια της διαλέκτου με την ελληνική γλώσσα αλλά και η κοινή θεματολογία του τραγουδιού με τα αντίστοιχα όλου του χριστιανικού χώρου που βρέθηκε υπό την οθωμανική εξουσία.Επίσης,επιχειρείται και η απόδοσή του στη νέα ελληνική με τη βοήθεια και της ρωσσικής μετάφρασης του συγγραφέα.

Τι κάτισας αρχόντι πούλια(Τι κάθεστε,αρχοντόπουλα) Τι βιγλίζιτι(τι κοιτάτε) Δράκοντας ίρτιν στου περιβόλι(Δράκοντας ήρθε στην περιοχή) Κι σουρέβ πουλίτσα.(Και μαζεύει αγόρια.) Δράκοντας εν μπουγιούκ-μπασίς(Και αυτός ο δράκος είναι ο Μπουγιούκ πασάς) Άγρους κι μουσουρμάνους.(άγριος και μουσουλμάνος.) Εχ του μέγα του φιρμάνι(Έχει φιρμάνι μέγα) Μιν του σφραν...(με την σφραγίδα...) Προστάζι κι σουρέβι(Προστάζει και μαζεύει) Σουρέβι αρχόντι πουλιά.(Μαζεύει τα αρχοντόπουλα) Σαράντα πούλιτσα σόριπσιν!(Σαράντα παιδάκια μάζεψε!) Τούτου του καλουσίν εκάμιντου(Αυτό είναι το καλό που μας έκανε) Εκάμιντου Ασσάν-μιρζάς.(Ο Ασσάν μιρζάς.) Τώρα σσέριτι κι πουρπατί (Τώρα χαίρεται και περπατά) Να το σον σαράντα τσάλα,(να μαζέψει σκέφτεται σαράντα ακόμη.) Τα σαράντα εβγαλάντα(Τα σαράντα αγόρια βγάλανε) Πιγάντα στου καράβι(τα στείλανε στο καράβι.) Για να τουν πάγουν στην Μπόλι(Για να τα στείλουν στην Πόλη) Για νατσ\' τουρκέβουν.(για να τα τουρκέψουν.) Σαράντα μανίτσις-μάνις(Σαράντα μανούλες-μάνες) Κλαίγουν κι μουργουλίζουν(κλαίνε και οδύρονται) Κι στεκιμού δεν πέρουν(και σταματημό δεν έχουν.) Κλαίγουν κι τα πουλίτσατουν!(Κλαίνε και τα παιδάκια τους!) Κι άντα τρομάκσιν κι(Και σαν έτριξε να) Δάβιν του καράβι(ξεκινήσει το καράβι) Τράντα μάνις φουρτσιχτάν(τριάντα μάνες φουρκίστηκαν) Κι δέκα μασεριάχταν!(Και δέκα μαχαιρωθήκαν!)


[Νέα Πολιτική, Μάιος 2007]

Αυτό το κείμενο είναι γραμμένο σε μονοτονικό. Διαβάστε την πολυτονική του έκδοση.

http://www.antibaro.gr