Κατηγορίες

 Μια ελληνική θεώρηση του γαλλικου  Apartheid.

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 

Μια ελληνική θεώρηση του γαλλικου Apartheid.

 

του Γιώργου Βλαχόπουλου, ΟΕΚ Γερμανίας

 

Η έκρηξη βιαιοτήτων στην γειτονική μας Γαλλία είναι συνέπεια μιας πολιτικής, που στο γαλλικό σύστημα διανόησης είναι ενδογενές πρόβλημα. Είναι αποτέλεσμα του πολιτιστικού διχασμού, πάνω στην οποία έχει βασιστεί η δομή του γαλλικού κράτους:

Απο την μία πλευρά, το σύστημα αποδέχεται ότι '' όποιος γεννιέται στην Γαλλία είναι Γάλλος" ( jus loci) , δηλαδή είναι σπουδαίο πράγμα να γεννηθείς στην χώρα αυτή της ελευθερίας, αφού σου δίνεται άσχετα απο την καταγωγή σου το δικαίωμα να συμμετέχεις στην κοινωνία που γέννησε η Γαλλική Επανάσταση, ή άν θέλετε, στην Κοινωνία της άθεης, ανθρωποκεντρικής Fraternite, Egalite, Liberte . Σε όλη την νεώτερη ιστορία της η Γαλλία έπαιζε ένα πολύ όμορφο θέατρο, με ρητορικά σχήματα και βαρύγδουπες κουβέντες. Αλλά στην πράξη όμως;

Στην πράξη, δεν υπάρχουν μεγαλύτεροι αντισημίτες απο τους φίλους Γάλλους και άν δεν μεσολαβούσε ο Αδόλφος, θα ήταν αυτοί μαζί με τους ΄Αγγλους , που θα΄πρεπε να λερώσουν τα χέρια τους με αυτή την βρωμερή εκκαθάριση.

Στη πράξη η Γαλλία υπήρξε και , όπως αποδεικνύεται, είναι ακόμα, το λίκνο του Apartheid. στην Ευρώπη. Είναι ο τόπος ΄οπου ισχύει ο νόμος του '' delit de sale gueule" , δηλ. '' το αδίκημα της βρωμόφατσας" , που εκδηλώνεται κάθε φορά ,που σε κάποια συμπλοκή οι αστυνομικοί ζητούν να βρούν τον ένοχο ανάμεσα στους "Βasane" , σε αυτόν με το μελαψό πρόσωπο, που δεν μοιάζει να κατάγεται απο τους ηρωϊκούς Γαλάτες του Astrerix.

Πραγματικα, αυτοί που σήμερα διαδηλώνουν δεν είναι αλλοδαποί με προβλήματα ένταξης (Immigrantenproblematik) , που είναι απομονωμένοι και δεν μιλούν την γλώσσα της χώρας υποδοχής , αλλά νέοι Γάλλοι υπήκοοι, που δεν τους επιτρέπουν να συμμετέχουν στην δήθεν πολυπολιτισμική κοινωνία , αντίθετα τους έχουν αποκλείσει, απο μια κοινωνία που προς τα έξω φαίνεται δημοκρατική, φιλελεύθερη, αδελφική, κουλτουριάρα. Γάλλοι υπήκοοι, που μετα τους αλγερινούς πολέμους , μετα απο την επιστροφή απο τις αποικίες, γύρισαν σε μια πατρίδα, που τους υπόσχοταν παιδεία και καλύτερο βιοτικό επίπεδο με αντάλλαγμα την αξιοπρέπειά τους, την τιμή τους. Πρόκειται για Γάλλους χωρίς τιμή, ατιμασμένους και προδομένους απο μια ΚΑΤ ΕΞΟΧΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ , που έχουν χάσει κάθε ελπίδα, μπαίνοντας στην Δαντική Κόλαση της γαλλικής ψωρουπερηφάνειας.

Πάνω σε αυτή βασίζεται και το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα. Ελίτ και πάλι Ελίτ. Οι γάλλοι καθηγητές , μετα την γαλλική επανάσταση, όταν τα παιδιά του λαού πήγαιναν και αυτά σχολείο, σημείωναν πλάι στο όνομα του παιδιού τις λατινικές λέξεις "S.NOB" , sine nobilitate, δηλ. χωρίς τίτλο ευγενείας, για να τα ξεχωρίζουν απο τα παιδιά των ευγενών.... . Τώρα ξέρετε τι σημαίνει αυτό.

΄Οσο και αν καταδικάζουμε την έκφραση βίας , την διάθεση αυτοκαταστροφής και την βαρβαρότητα που βγαίνουν στο φώς της ημέρας απο τις διαμαρτυρίες των γάλλων γειτόνων μας, ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα: Το γαλλικό σύστημα δικαίου και πολιτειακής διακυβέρνησης δεν φαίνεται να έχει τη λύση για να αντιμετωπίσει την δίκαιη στην ουσία αλλά άδικη στο αποτέλεσμά της αντίδραση των καταπιεσμένων Γάλλων.

Και η Ελλάδα; Θα πάρω θέση αναλυτικά σε επόμενη δημοσίευση. Για την ώρα τούτο μόνο. Η ελληνική θεώρηση του Ανθρώπου, που ήταν το θείον μέτρον, του Ξένου, που ήταν θεός επισκέπτης άξιος τιμών και φιλοξενίας και του Κόσμου, που ήταν κόσμημα και θεϊκό δημιούργημα, δεν γνώρισε ούτε υιοθέτησε ποτέ το Apartheid. Και άν και όποτε, θεός φυλάξοι, συμβεί κάτι τέτοιο θα΄ναι το αποτέλεσμα της άκριτης εισαγωγής πολιτισμικών αγαθών απο την "πολιτισμένη, φραγκοφορεμένη δύση" , τον αιώνιο φόβο του Μακρυγιάννη, του Παπαδιαμάντη, και όλων όσων πνευματικών αναστημάτων γεννήθηκαν και ανδρώθηκαν στην ελληνική μας Παράδοση, αυτή που άνθισε σε κάποιο μοναχικό βράχο του Αιγαίου, θαλασσοδαρμένη απο τα αλατισμένα κύματα αλλά και γλυκοζεσταμένη απο ένα φωτεινό ήλιο, πού καλπάζοντας στον γαλανό ουρανό έριχνε πάνω του τη θαλπωρή της σκιάς του Εσταυρωμένου.

 

ΓΒ

Αντίβαρο, Νοέμβριος 2005

 

 

http://www.antibaro.gr