Κατηγορίες

 Μνήμη Μικρασίας και Σεπτεμβριανών

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Ποια στάση προκρίνετε για το ζήτημα των Σκοπίων;
 όχι σε αναγνώριση που να περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» - βέτο στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ
 προσπάθεια εξεύρεσης λύσης σύνθετης ονομασίας
 αποδοχή ακόμα και της «διπλής» ονομασίας
 το θέμα μου είναι τελείως αδιάφορο - ας τους αναγνωρίσουμε και ως «Μακεδονία»
Results
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 

Μνήμη Μικρασίας και Σεπτεμβριανών

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

 

Στα τέλη Αυγούστου και στις αρχές Σεπτεμβρίου η σκέψη των απανταχού Ελλήνων στρέφεται στα παράλια της Μικρασίας και στα τραγικά γεγονότα του 1922. Ειδικά δε εφέτος η επέτειος της Μικρασιατικής καταστροφής συνδυάζεται με την συμπλήρωση πενήντα ακριβώς ετών από τα Σεπτεμβριανά της Πόλης. Ήταν στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955 όταν ο τουρκικός όχλος, υποκινούμενος άνωθεν και κινούμενος βάσει σχεδίου, βίασε γυναίκες, έκαψε καταστήματα Ελλήνων, λεηλάτησε περιουσίες, σύλησε τάφους Πατριαρχών και απλών Ορθοδόξων, έκαψε έναν μοναχό, ρήμαξε κυριολεκτικά την Ομογένεια της Κωνσταντινουπόλεως. Οι επέτειοι αυτές χρειάζεται να τονίζονται όχι για να καλλιεργείται κάποια αντιπαλότητα με τον τουρκικό λαό, αλλά για να θυμόμαστε την ουσία της κεμαλικής ιδεολογίας, η οποία είναι αυταρχική και ρατσιστική και η οποία δυστυχώς έχει εμποτίσει σημαντικά στρώματα της σύγχρονης τουρκικής στρατιωτικής και πολιτικής άρχουσας τάξης. Επιπλέον η ψύχραιμη μελέτη των γεγονότων μπορεί να βοηθήσει τις νεώτερες γενεές να εξαγάγουν απαραίτητα διδάγματα για να μην επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Τέτοια διδάγματα και συμπεράσματα είναι:

Α) Η γενοκτονία και ο μακροχρόνιος σχεδιασμός. Ορισμένοι συμπατριώτες μας διστάζουν να μιλήσουν για γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και ισχυρίζονται ότι οι Τούρκοι απλώς αντέδρασαν στην παρουσία του ελληνικού στρατού από το Μάιο του 1919 έως τον Αύγουστο του 1922 σε εδάφη που έχουν ιδιαίτερη αξία για την τουρκική εθνική ιδεολογία. Το επιχείρημα είναι σαθρό, διότι οι συστηματικοί διωγμοί κατά του Μικρασιατικού Ελληνισμού αρχίζουν πολύ προ της αποβιβάσεως του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη. Συγκεκριμένα αρχίζουν το 1914, όταν η ανθρωπότητα συγκλονιζόταν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τούτο καταδεικνύει η Μαύρη Βίβλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία εξεδόθη το 1919 και αναφέρεται σε γεγονότα των προηγουμένων ετών, καθώς και η μαρτυρία του Αμερικανού Πρέσβεως στην Κωνσταντινούπολη Χένρυ Μοργκεντάου, στο γνωστό βιβλίο του « Τα μυστικά του Βοσπόρου» . Η προσπάθεια των Νεοτούρκων να ξεριζώσουν τις Χριστιανικές εθνότητες, Έλληνες και Αρμενίους, από τη Μικρασία, στην οποία περιλαμβάνεται και ο μαρτυρικός Πόντος, ήταν καλά σχεδιασμένη και σε βάθος χρόνου. Μετά από το 1922 ακολούθησε η επιβολή βαρυτάτου φόρου στους Έλληνες της Πόλης- βαρλίκ βεργκισί- κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου και η εξόντωση πολλών Ρωμηών στα φοβερά Τάγματα Εργασίας. Άμεση συνέχεια ήσαν τα Σεπτεμβριανά που τρομοκράτησαν τους Ομογενείς και ανάγκασαν πολλούς από αυτούς να φύγουν. Το 1964 ήλθε η απέλαση των Ελλήνων υπηκόων από την Κωνσταντινούπολη. Μετά ήλθε το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η μετατροπή της Ίμβρου σε ανοικτή φυλακή και τόσα άλλα δεινά που φθάνουν μέχρι και σήμερα με τις τουρκικές μεθοδεύσεις εις βάρος των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και κτημάτων των Ελληνορθοδόξων ( ιδέ και τη σχετική ερώτηση του Αντώνη Σαμαρά στο Ευρωκοινοβούλιο).Το σχέδιο είναι οργανωμένο και εξελίσσεται επί δεκαετίες.

Β) Η χρησιμοποίηση της προβοκάτσιας από τους Τούρκους. Τα Σεπτεμβριανά του 1955 ξεκίνησαν με μία έκρηξη στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη, το σημερινό τουρκικό Προξενείο. Όπως απεδείχθη η προβοκατόρικη αυτή ενέργεια είχε ως δράστη ένα Τούρκο πράκτορα, ο οποίος αργότερα ανταμείφθηκε με το αξίωμα του Νομάρχη. Βλέπουμε και σε πιο πρόσφατα γεγονότα ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τις προβοκάτσιες, όπως έγινε με την απόβαση Τούρκων δημοσιογράφων στα Ίμια το 1996. Γι αυτό μάς φοβίζει το σχέδιο Ανάν, διότι με ένα στημένο επεισόδιο θα έχει την δυνατότητα ο Αττίλας να « επέμβει» και στη νότιο Κύπρο.

Γ) Τα ματωμένα ράσα. Ενώ ο πολιτικός διοικητής Στεργιάδης έφυγε από τους πρώτους, στην φλεγόμενη Σμύρνη παρέμεινε « πιστός άχρι θανάτου» και εσφαγιάσθη ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Καλαφάτης. Τον κατάλογο της θυσίας του 1922 συμπληρώνουν τέσσερις Επίσκοποι και εκατοντάδες κληρικοί. Στα Σεπτεμβριανά του 1955 ο μοναχός Χρύσανθος κάηκε ζωντανός από τον όχλο. Όσοι σήμερα ενοχλούνται από τον όρο « Ελληνορθόδοξη Παράδοση» προσβάλλουν τη μνήμη αυτών των αγνών μορφών. Αλλά και στον αγώνα του Πόντου ηγετική θέση είχε ο Τραπεζούντος Χρύσανθος, ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, που αντέταξε τα δικά του ΟΧΙ στους Γερμανούς.

Η ιστορική μνήμη είναι απαραίτητη για να συμβιώσουμε ειρηνικά χωρίς οδυνηρές υποχωρήσεις. Η λέξη «αλήθεια» ετυμολογείται: α- στερητικό και λήθη. Δηλαδή να μη λησμονούμε.

Κ.Χ. 30/8/2005

 

 

 

 

 

 

http://antibaro.gr