Κατηγορίες άρθρων

 Βαλκανικός κυκλώνας πλησιάζει την Ελλάδα

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 


Βαλκανικός κυκλώνας πλησιάζει την Ελλάδα

Κωνσταντίνος Χολέβας

Αντίβαρο, Φεβρουάριος 2008

 

            Λένε ότι  τα Βαλκάνια παράγουν περισσότερη ιστορία απ’όση μπορούν να καταναλώσουν. Το βέβαιο είναι ότι παράγουν περισσότερη αναταραχή απ’όση μπορούν οι κυβερνήσεις και οι κάτοικοι της περιοχής να αντέξουν. Έχουμε, λοιπόν, την αυθαίρετη ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, έχουμε τον κ. Νίμιτς να μας προτείνει διπλή ονομασία που θα νομιμοποιεί ουσιαστικά τον σκοπιανό αλυτρωτισμό, έχουμε τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν να θυμίζει υπαρκτές και ανύπαρκτες ομοιότητες μεταξύ Κοσσοβάρων και Τουρκοκυπρίων, έχουμε πρόσφατο τον απόηχο από τις προκλητικές απόψεις, τις οποίες εξέφρασε ο κ. Μπαμπατζάν-Τούρκος ΥΠΕΞ-στην Θράκη, έχουμε και την εξ αποστάσεως επιφανειακή αντιμετώπιση των προβλημάτων από την κυβέρνηση Μπους.

            Δεν είναι εύκολο να προτείνουμε λύσεις  απέναντι στον βαλκανικό κυκλώνα, διότι τα προβλήματα είναι πολυσύνθετα και διότι οι αρμόδιοι πιθανόν να γνωρίζουν κάποια πράγματα περισσότερα απ’όσα γνωρίζουμε εμείς. Όμως υπάρχουν κάποιες σκέψεις βασισμένες στην κοινή λογική, στην ιστορική εμπειρία, στο Διεθνές Δίκαιο και στην ανάγκη προστασίας των εθνικών μας συμφερόντων, τις οποίες κρίνουμε σκόπιμο να καταγράψουμε.

            Πρώτον. Η Ελλάς δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να αναγνωρίσει την αυθαίρετη και μονομερή απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από την Σερβία. Είναι πρωτίστως θέμα εθνικού συμφέροντος. Μία δική μας λανθασμένη κίνηση θα δώσει το δικαίωμα στην Άγκυρα και στους Τουρκοκυπρίους να κάνουν επικίνδυνους παραλληλισμούς. Και δεν είναι μόνο το θέμα της Κύπρου. Ο νοών νοείτω. Εξ άλλου δεν έχουμε κανένα λόγο να υπογράψουμε την κατάργηση του Διεθνούς Δικαίου και του Χάρτη του ΟΗΕ. Σε αυτά τα θεμέλια βασίζεται η εξωτερική μας πολιτική για το Κυπριακό, το Αιγαίο και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αν πριονίσουμε το κλαδί υπό την πίεση διαφόρων συμμάχων και εταίρων θα υπονομεύσουμε την θέση μας.

            Δεύτερον. Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από επιχειρήματα του τύπου «όλη η Ευρώπη τους αναγνωρίζει, ας μην απομονωθούμε». Η Γαλλία, η Βρετανία και κάποιοι άλλοι βλέπουν τα δικά τους συμφέροντα με τον δικό τους τρόπο και είναι δικαίωμά τους. Ας προσέξουμε, όμως, ότι τρεις χώρες –μέλη της Ε.Ε. που βρίσκονται κοντά στην φωτιά αρνούνται να αναγνωρίσουν την αυθαιρεσία των Κοσσοβάρων. Η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Σλοβακία ενώνουν την φωνή τους με την μικρή Κύπρο και την ισχυρή Ισπανία στο ΟΧΙ κατά της αναγνώρισης. Δεν είναι τυχαίο ότι τρεις χώρες που είναι δίπλα στο πρόβλημα και έχουν μειονοτικές εστίες πιθανών προβλημάτων διαφωνούν με το ανεξάρτητο Κόσσοβο. Βλέπουν το κουτί της Πανδώρας να έχει ανοίξει και ανησυχούν για τα του οίκου τους. Η Ελλάς αντί να παρασύρεται από εταίρους μακρυνούς προς την περιοχή μας, πρέπει να τους διδάξει με την στάση της και με την βαλκανική της εμπειρία. Στην Ευρ. Ένωση μπήκαμε όχι μόνο για να ακούμε συστάσεις, αλλά και για να λέμε την άποψή μας, να συν-διαμορφώνουμε πολιτική.

            Τρίτον. Ας μην είμαστε αφελείς ή αδιάφοροι μπροστά στα σχέδια της μεγάλης Αλβανίας. Σήμερα η ορολογία που χρησιμοποιείται είναι ελαφρώς παρηλλαγμένη: Φυσική Αλβανία. Ενώ ο όρος Μεγάλη τρομάζει τους γείτονες , ο όρος «Φυσική» υποτίθεται ότι αποκοιμίζει. Όμως είναι το ίδιο κατ’ ουσίαν. Είτε με τη μορφή αποσχίσεων, είτε με προπαγάνδα για ανύπαρκτες μειονότητες, είτε με προκλητικούς χάρτες και διαστρεβλωμένα σχολικά βιβλία ιστορίας, είτε με το Εθνικό Δόγμα της Ακαδημίας Επιστημών των Τιράνων, είτε με προκλήσεις «Τσάμηδων» και άλλων συναφών στοιχείων, ορισμένοι ισχυροί παράγοντες στα Τίρανα και στο Κόσσοβο  οραματίζονται νέες αναταραχές. Δεν ξέρω αν επιδιώκουν να φθάσουν σε περαιτέρω αλλαγές συνόρων, καλό είναι όμως να αποθαρρυνθούν αυτές οι τάσεις εν τω γεννάσθαι. Τούτο θα επιτευχθεί με την ελληνική σταθερή άρνηση κατά της αναγνωρίσεως του Κοσσόβου καθώς και με την ρητή απόρριψη κάθε συζητήσεως για ανύπαρκτες μειονότητες Αλβανών ή Τσάμηδων στην Ελλάδα. Οι οικονομικοί μετανάστες που εργάζονται τίμια στην χώρα μας είναι σεβαστοί από όποια χώρα και αν προέρχονται. Δεν αποτελούν, όμως, εθνική μειονότητα ούτε είναι επιτρεπτό να τους χρησιμοποιεί οποιαδήποτε γειτονική χώρα για εθνικιστικούς σκοπούς. Εθνική μειονότητα και μάλιστα ξεχασμένη αποτελούν οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες.

            Τέταρτον. Ακόμη και από ζητήματα που μοιάζουν με λεπτομέρειες μπορεί η εξωτερική μας πολιτική να εξαγάγει χρήσιμα συμπεράσματα. Παράδειγμα η γεωπολιτική σημασία  των ονομάτων. Επί αιώνες οι Σέρβοι,, που ήσαν μέχρι το 1945 η πλειοψηφία στην επαρχία αυτή, χρησιμοποιούσαν τον όρο Κόσσοβο –Μετόχια. Η λέξη Μετόχι, ελληνικής προελεύσεως, σημαίνει κτήμα, οίκημα ή Ναό που ανήκει σε κάποιο Ορθόδοξο Μοναστήρι. Επί Τίτο , όταν άρχισε η μαζική εισροή Αλβανών στην επαρχία, άρχισε η κατάργηση του όρου Μετόχια. Τούτο έγινε σκοπίμως για ξεχασθεί ο σερβικός και ορθόδοξος χριστιανικός χαρακτήρας της περιοχής. Σήμερα διεθνώς όλοι μιλούν για Κόσσοβο ή Κοσσόβα και ξεχνούν τα Μετόχια. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η διεθνής αλλοίωση μιας ιστορικής ονομασίας αξιοποιήθηκε για να νομιμοποιήσει αλυτρωτικά και αποσχιστικά σχέδια. Ας το έχουμε κατά νου όταν συζητούμε για το όνομα του κράτους των  Σκοπίων.  

            Πέμπτον. Από την στιγμή που η στάση ορισμένων ισχυρών χωρών ενθαρρύνει τα αλβανικά σχέδια στα Βαλκάνια είναι πολύ πιθανόν να κινδυνεύσει η ακεραιότητα της ΠΓΔΜ, όπου το 30% είναι Αλβανοί. Ας μην βιαστούμε, λοιπόν, να παραχωρήσουμε το όνομα Μακεδονία σε ένα κράτος , το οποίο μεθαύριο μπορεί και να έχει διαλυθεί!

 

Κ.Χ. 20-2-2008

           

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία

http://www.antibaro.gr