Κατηγορίες άρθρων

 Κοσσυφοπέδιο: Η νομιμοποίηση της βίας και του εθνικισμού

Αρχική σελίδα
Εξωτ. πολιτική/ Διπλωματία
Εθνικά θέματα
Κοινωνία
Πολιτισμός
Θρησκεία
Διεθνή
Βιβλιογραφία/ Συνδέσεις
Εκδηλώσεις
Οπτικοακουστικό
υλικό
Δελτία
Ενημέρωσης
Ιστολόγιο
Αντίβαρου
Άγρα γραπτών
Πρόσφατα κείμενα
Με χρονολογική σειρά.
Δελτίο ενημέρωσης!
Εγγραφή Διαγραφή
Συγγραφείς

Αθανάσιος Γιουσμάς
Άθως Γ. Τσούτσος
Άκης Καλαιτζίδης
Αλέξανδρος Γερμανός
Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας
Αλέξανδρος Κούτσης
Αμαλία Ηλιάδη
Ανδρέας Σταλίδης
Ανδρέας Φαρμάκης
Ανδρέας Φιλίππου
Αντώνης Κ. Ανδρουλιδάκης
Αντώνης Λαμπίδης
Αντώνης Παυλίδης
Απόστολος Αλεξάνδρου
Απόστολος Αναγνώστου
Αριστείδης Καρατζάς
Αχιλλέας Αιμιλιανίδης
Βάιος Φασούλας
Βαν Κουφαδάκης
Βασίλης Γκατζούλης
Βασίλης Ζούκος
Βασίλης Κυρατζόπουλος
Βασίλης Πάνος
Βασίλης Στοιλόπουλος
Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)
Βασίλης Φτωχόπουλος
Βένιος Αγελόπουλος
Βίας Λειβαδάς
Βλάσης Αγτζίδης
Γεράσιμος Παναγιωτάτος-Τζάκης
Γιάννης Διακογιάννης
Γιάννης Θεοφύλακτος
Γιάννης Παπαθανασόπουλος
Γιάννης Τζιουράς
Γιώργος Αλεξάνδρου
Γιώργος Βλαχόπουλος
Γιώργος Βοσκόπουλος
Γιώργος Βότσης
Γιώργος Κακαρελίδης
Γιώργος Καστρινάκης
Γιώργος Κεκαυμένος
Γιώργος Κεντάς
Γιώργος Κολοκοτρώνης
Γιώργος Κουτσογιάννης
Γιώργος Νεκτάριος Λόης
Γιώργος Μαρκάκης
Γιώργος Μάτσος
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
Γιώργος Σκουταρίδης
Γιώργος Τασιόπουλος
Γλαύκος Χρίστης
Δημήτρης Αλευρομάγειρος
Δημήτρης Γιαννόπουλος
Δημήτριος Δήμου
Δημήτρης Μηλιάδης
Δημήτριος Γερούκαλης
Δημήτριος Α. Μάος
Δημήτριος Νατσιός
Διαμαντής Μπασάντης
Διονύσης Κονταρίνης
Διονύσιος Καραχάλιος
Ειρήνη Στασινοπούλου
Ελένη Lang - Γρυπάρη
Ελευθερία Μαντζούκου
Ελευθέριος Λάριος
Ελλη Γρατσία Ιερομνήμων
Ηλίας Ηλιόπουλος
Θεόδωρος Μπατρακούλης
Θεόδωρος Ορέστης Γ. Σκαπινάκης
Θεοφάνης Μαλκίδης
Θύμιος Παπανικολάου
Θωμάς Δρίτσας
Ιωάννης Μιχαλόπουλος
Ιωάννης Χαραλαμπίδης
Ιωάννης Γερμανός
Κρίτων Σαλπιγκτής
Κυριάκος Κατσιμάνης
Κυριάκος Σ. Κολοβός
Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Σταμπουλής
Κωνσταντίνος Ναλμπάντης
Κωνσταντίνος Ρωμανός
Κωνσταντίνος Χολέβας
Λαμπρινή Θωμά
Μαίρη Σακελλαροπούλου
Μανώλης Βασιλάκης
Μανώλης Εγγλέζος - Δεληγιαννάκης
Μάρκος Παπαευαγγέλου
Μάρω Σιδέρη
Μιλτιάδης Σ.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Μιχάλης Κ. Γκιόκας
Νέστωρ Παταλιάκας
Νικόλαος Μάρτης
Νίκος Ζυγογιάννης
Νίκος Καλογερόπουλος Kaloy
Νίκος Λυγερός
Νίκος Παπανικολάου
Νίκος Σαραντάκης
Νίνα Γκατζούλη
Παναγιώτης Α. Μπούρδαλας
Παναγιώτης Ανανιάδης
Παναγιώτης Ήφαιστος
Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Παναγιώτης Καρτσωνάκης
Παναγιώτης Φαραντάκης
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος
Πανίκος Ελευθερίου
Πάνος Ιωαννίδης
Πασχάλης Χριστοδούλου
Παύλος Βαταβάλης
Σοφία Οικονομίδου
Σπυριδούλα Γρ. Γκουβέρη
Σταύρος Σταυρίδης
Σταύρος Καρκαλέτσης
Στέλιος Θεοδούλου
Στέλιος Μυστακίδης
Στέλιος Πέτρου
Στέφανος Γοντικάκης
Σωτήριος Γεωργιάδης
Τάσος Κάρτας
Φαήλος Κρανιδιώτης
Φειδίας Μπουρλάς
Χρήστος Ανδρέου
Χρήστος Δημητριάδης
Χρήστος Κηπουρός
Χρήστος Κορκόβελος
Χρήστος Μυστιλιάδης
Χρήστος Σαρτζετάκης
Χριστιάνα Λούπα
Χρίστος Δαγρές
Χρίστος Δ. Κατσέτος
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Χρύσανθος Σιχλιμοίρης
Gene Rossides
Marcus A. Templar

Επικοινωνία
Οι απόψεις σας είναι ευπρόσδεκτες!
 

 


Κοσσυφοπέδιο: Η νομιμοποίηση της βίας και του εθνικισμού

Φάνης Μαλκίδης
Διδάσκει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και είναι συγγραφέας του βιβλίου «Όψεις του αλβανικού εθνικού ζητήματος»

Αντίβαρο, Φεβρουάριος 2008

Η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου  από το τοπικό  κοινοβούλιο την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου την οποία  ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός  και πρώην αρχηγός του UCK  Χασίμ Θάτσι, φέρνει προς των ευθυνών  του, όλο το φάσμα της άσκησης εξουσίας της διεθνούς κοινότητας και των χωρών της Βαλκανικής.

 Οι δηλώσεις των αλβανών της σερβικής επαρχίας, «από αυτήν τη στιγμή, το Κόσοβο άλλαξε πολιτική θέση, είμαστε εφεξής ένα ανεξάρτητο, ελεύθερο και κυρίαρχο κράτος» (πρόεδρος του κοινοβουλίου Τζάκουπ Κρασνίκι), «Το κλείσιμο ενός κεφαλαίου στην ιστορία του Κοσόβου και το άνοιγμα ενός άλλου…το Κόσοβο θα επιταχύνει την ενταξιακή του διαδικασία στις ευρωατλαντικές δομές, με τη στήριξη των διεθνών του συμμάχων, που, όπως τόνισε, βοήθησαν στο να γίνει πραγματικότητα η σημερινή ημέρα, με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας» (πρόεδρος της χώρας Φατμίρ  Σεϊντίου), δηλώνουν την ανηθικότητα και τις απαράδεκτες πολιτικές κινήσεις, οι οποίες επιβεβαιώνουν την αλβανική διαπίστωση «ku este fejia este spatha» (εκεί όπου είναι το σπαθί, εκεί είναι και η πίστη). Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπέδιου, θα είναι με αυτόν που έχει σήμερα τη δύναμη (όπως ήταν  στο παρελθόν με τους  τοπικά και παγκόσμια κατά καιρούς ισχυρούς, Ιταλούς,  Γερμανούς,  Σοβιετικούς….)

Η πολιτική η οποία νομιμοποιεί τη βία ως μέσο για την επίλυση των διαφορών φαίνεται ότι αρχίζει να αποτελεί ντε φάκτο κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο και ντε γιούρε με την αναμενόμενη αναγνώριση αρχικώς από τις ΗΠΑ και στη συνέχεια από τις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.     Δηλώσεις όπως  «τα σημερινά γεγονότα... αποτελούν την κατάληξη μιας διαδικασίας, η οποία εξάντλησε όλα τα περιθώρια στην αναζήτηση μιας έκβασης που θα ήταν προϊόν διαπραγματεύσεων» ( Συμβούλιο  Ασφαλείας του ΟΗΕ),  «Καλώ όλες τις πλευρές να επαναβεβαιώσουν και να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για αποχή από πράξεις ή δηλώσεις που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ειρήνη στο Κόσοβο ή στην περιοχή» ( γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν), προφανώς απευθύνονται σε μη εχέφρονες και κυρίως μη νοήμονες ανθρώπους. Εκτός από το δεδομένο ότι παρακάμφθηκε για ακόμη μία φορά ο ΟΗΕ, προκειμένου  να επιλυθεί το ζήτημα, όπως άλλωστε παρακάμφθηκε και το 1999, όταν ο στρατός επενέβη για «ανθρωπιστικούς λόγους», η μονομερής ανακήρυξη δημιουργεί ένα προηγούμενο, στον τομέα της ηθικής και των διεθνών σχέσεων, που οδηγεί δεκάδες χρόνια πίσω τον πλανήτη.

Επίσης, η  ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου δημιουργεί θέματα, που αφορούν άμεσα τους αλβανικούς πληθυσμούς στα Βαλκάνια και τα κράτη τα οποία ενισχύουν τον εθνικισμό και φυσικά τη βία ως μέσο προώθησης των όποιων προβλημάτων υπάρχουν στο εσωτερικό ενός κράτους της περιοχής. Η κίνηση του αλβανικού εθνικιστικού παράγοντα που υποκριτικά δηλώνει «ότι δεν πάει άλλο», «ότι δεν μπορούμε να αντέξουμε άλλο την καταπίεση», «ότι η μόνη λύση είναι η ανεξαρτησία», ενισχύει δυνάμεις,  αφενός μεν στην Αλβανία ( «Η 17η Φεβρουαρίου είναι η ημέρα της αναγέννησης του Κοσόβου έπειτα από τόσες θυσίες όλων αυτών που πολέμησαν για να υπερασπιστούν την τιμή και την αξιοπρέπεια του έθνους», Σαλή  Μπερίσα)  και την πΓΔΜ (το 35% του αλβανικού πληθυσμού συγκυβερνά). Αφετέρου  τα κινήματα συμπαράστασης στους «καταπιεσμένους» ενισχύονται θεσμικά και οικονομικά, εμμέσως ή αμέσως, ενώ  στα υπόλοιπα κράτη της Βαλκανικής, τα αιτήματα για αυτονόητα δικαιώματα στην σημερινή Ευρώπη, συναντούν τον αλβανικό εθνικισμό που επιδιώκει και τελικώς το πράττει αλλαγές συνόρων. Φυσικά  η Ελλάδα με το ένα εκατομμύριο Αλβανούς πολίτες  είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, που θα θελήσουν  να το εκμεταλλευθούν οι εθνικιστικές δυνάμεις στην Αλβανία και αλλού, οι οποίες στη συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύουν το ζήτημα των Τσάμηδων και της Τσαμουριάς (διεκδίκηση περιουσιών και εδαφών μέχρι την Πρέβεζα!). Το σίγουρο είναι ότι  το κουτί της Βαλκανικής Πανδώρας άνοιξε και οι εξελίξεις θα είναι ανάλογες του περιεχομένου του.

 

Ο Φάνης Μαλκίδης διδάσκει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και είναι συγγραφέας του βιβλίου «Όψεις του αλβανικού εθνικού ζητήματος»

http://www.antibaro.gr